Alexandr Pushkin | Αγκάθι (μτφρ. Γιάννης Αηδονόπουλος)
Η ψυχή μου είναι τριαντάφυλλο κι είμαι πάνω της αγκάθι…Μην το πείτε και τ` ακούσουνεη καλή μου μην το μάθει… … Συνεχίστε την ανάγνωση Alexandr Pushkin | Αγκάθι (μτφρ. Γιάννης Αηδονόπουλος)
Η ψυχή μου είναι τριαντάφυλλο κι είμαι πάνω της αγκάθι…Μην το πείτε και τ` ακούσουνεη καλή μου μην το μάθει… … Συνεχίστε την ανάγνωση Alexandr Pushkin | Αγκάθι (μτφρ. Γιάννης Αηδονόπουλος)
Δώσε μου ένα φυλαχτό,για να προσμένω.Δώσε μου ένα μυστικό,για να υπομένω.Δώσε μου μιαν ευχή,για να ελπίζω.Δώσε μου έναν όρκο,για να … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Μπαλτάς | Δώσε μου
«Τὸ φυτὸ γιὰ νὰ μεγαλώσει χρειάζεται ἥλιο, νερὸ κι ἀγάπη». Μικρή μου νεραϊδούλα,πιάνεις τὸ μαγικό σου μολυβάκι καὶ χτίζεις τὸν … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Γεωργίου | Τα πρώτα γράμματα
Ράγισε ο καθρέφτηςπολυπληθείς οι προβολέςκαι τα λουσμένα στο φως κορμιάγεμίσανε το χώρο του. Από τις τρύπεςαντίκρυσες απέναντι,τις ρωγμές των τούβλωνκαι … Συνεχίστε την ανάγνωση Κατερίνα Θανοπούλου | Περιττοί
Οι Ελένες σου είναι ξέμπαρκες με μάτι πεινασμένο και κάτι τόσο σκοτεινό που μέσα τους ούτε το φως τολμά να … Συνεχίστε την ανάγνωση Γκέλη Ντηλιά | Ελένες 1
18:28.Ώρα θανάτου του ονείρου.Ποιος αντέχει τη ναυτίαπου προκαλούν τα ανάρμοστα στόματα,τα χάδια από χέρια αγαλμάτων,τις ολέθριες λέξεις.Ο Κάιν δεν πέθανε … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Ρέκβιεμ για έναν έρωτα
στο τέλοςόπως και στην αρχήσταγόνες λιγοστέςαισθήματα αχνάξεθωριασμένα ανάμεσα σ αυτάδεν έχει μέρος να κρυφτείςούτε και να ξεφύγεις μοιάζειμε την βροχή … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | σαν τη βροχή η αγάπη
Α’ Ένας άνθρωπος έστησε μια πνευματικότητα κοντά στη θάλασσα. Ήταν από τσίγκο, σ’ ένα τελάρο ξύλινο βαμμένο με λαδομπογιά. Το … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιάννης Τσαρούχης | Τα ποιήματα της πνευματικότητας
Άλλο φως Της μέρας φωςσβήνει η νύχταστην αγκαλιά της κλείνομαιανοίγουν άλλα σύμπανταμε φωτισμό ονείρου Δυο παράθυρα Στο δικό μου κελίδυο … Συνεχίστε την ανάγνωση Άγγελος Ερατεινός | Δύο ποιήματα
Αφεθήκαμε σε χέρια βάναυσανα ορίζουν τις ζωές μας.Γίναμε άνθρωποι της συνήθειας,μακριά τηςη επιβίωση αδύνατη.Δε μας ρώτησε ποτέ κανείς,υπακούμε σ’ αυτάπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Κανονικότητα
Δείτε πόσο αποδοτικό είναι ακόμα,πόσο διατηρείται σε φόρματο μίσος στον αιώνα μας.Πόσο εύκολα υπερπηδά και τα πιο ψηλά εμπόδια.Με τι … Συνεχίστε την ανάγνωση Wislawa Szymborska | Μίσος (μτφρ. Βασίλης Καραβίτης)
Θα παίξουν ήσυχα τον ρόλο τους·είναι ήπιοι άνθρωποι.Θα μπούνε στη σκηνή σκυφτοί·θα πουν τα λόγια τους τα ορισμένακι ύστερα θα … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανδρέας Σαμαρτζής | Κομπάρσοι
Είπα «σε αγαπώ»και το κύμα σπούσεσιγαλό απαλόσα να ξεψυχούσε. Είπα «σε αγαπώ»κι έτρεμε το αέρι,σάμπως στη φωνήνα έκλαιε ένα αέρι. … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Χατζόπουλος | Έτρεμε ένα βράδυ
Σ΄ένα έρημο δρόμογεμάτο σκόνη και άμμοκαθόμουνα σε μια ξύλινηπαλιά καρέκλαείχα ένα καφέπάνω σ΄ένα σιδερένιο τραπέζιαγνάντευα απέναντι τα βουνάκοιτούσα το βάθος … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Εξορία
Άλλαξε τη μπόλια της η μητέρα μου κ΄ ετοιμάστηκενα πάει στην εκκλησία.Καθαρή σαν αστέρι,παρ΄όλα τα μαύρα της, κατεβαίνει τα πέτρινασκαλοπάτια … Συνεχίστε την ανάγνωση Νικηφόρος Βρεττάκος | Η μητέρα μου στην εκκλησία (αποσπάσματα)