Σκυμμένος δουλεύω, δουλεύεις, δουλεύουν…πότε έχεις δει για τελευταία φορά τον ουρανό;Δύναμη θα πάρεις απ΄αυτόν και όχι από χάμω, εκεί σέρνονται … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Σκυμμένος

Πάει καιρός που ακούστηκεν η τελευταία βροχήΠάνω από τα μυρμήγκια και τις σαύρεςΤώρα ο ουρανός καίει απέραντοςΤα φρούτα βάφουνε το … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Σώμα του καλοκαιριού

του κόσμου όλες οι θάλασσεςστεγνώνουνεόσο υγράμένουν τα μάτια μαςμε της καρδιάςτα οργισμένα δάκρυα προσμένονταςτα φωτεινά ποτάμιατου ουρανούμες στων ψυχώννα εκβάλλουνετις … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | φωτεινά ποτάμια

Στη μνήμη Εκείνου που τον ρέμβασε Άλαλα τα χείλη των όσων δεν κοπιάσανγια ν΄ακουμπήσουν τα ξαναμμένα κεφάλια τουςστα γόνατά σου … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Παπατσώνης | Ρεμβασμός Δεκαπενταύγουστου

Ήρθε αυτή η εποχή του χρόνου, ήρθεΜε τα μπάνια στις παραλίεςΤις καρφιτσωμένες ομπρέλες στη γηΤα γεμάτα πατήματα στην πρώτη ευκαιρίαΤον … Συνεχίστε την ανάγνωση Λεωνίδας Ρήγας | Καλοκαίρι

Σκέψουπόσοι θα τρέξουν για σέναστην ανάγκηκαι θα δειςότι όλες οι κοινωνικές σου σχέσειςείναι μάταιεςοι γνωριμίεςκαι οι καθημερινοί χαιρετισμοίείναι μια φούσκαπου … Συνεχίστε την ανάγνωση Γρηγόρης Σακαλής | Πόσοι

αλμύρα,τη μέρα χτίζει παλάτια στην άμμο την νύχταγκρεμίζει την πέτρα, διψάειτο κορμί στα κρεβάτια φιλί,χαράζειχέρια με φλέβες να πλέκουν παιάνεςγια … Συνεχίστε την ανάγνωση Αργύρης Φυτάκης | Αύγουστος

Άστα να πάνε Θαλασσινέ μου φίλε Φωτιά τα νησιά… Πάνε κι έρχονται Ξεδιπλώνουν σημαίες Τυλίγουν κορμιά. Χρυσά λιόφυλλα Τα χέρια … Συνεχίστε την ανάγνωση Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Τρία χαϊκού

Στοιχειωμένες φαντασιώσειςκυλούν στον ημιτελή κόσμο μας.Ο εθισμός στα σκοτεινά φεγγάριαέγινε μια συνήθεια,ένα κενό που στριμώχνειτις φυσαλίδες της ζωήςστα κελάρια του … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Ημιτελής κόσμος

ένα φιλίμια αγκαλιάμόνος μετά πάλι στο κρύο βουβός ο πόνοςμα ήταν γιατρειάπου πάντα ένωνε εμάς τους δύο κι ύστερα ένιωσα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | μια ζεστή αγκαλιά

Κλαδιά ντυμένα πράσιναπου φωσφορίζουν,υψώνονται στον ουρανόσαν χέρια.Παρότι δεν προφέρουν ικεσίεςη φύση τα ευεργετεί.Εισπράττουν μακροχρόνια επιδόματα,λαμβάνουν επιχορηγήσειςχωρίς αιτήσεις καισημειώματα προτεραιότητας,χωρίς μεσολαβήσεις … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Το δένδρο