Η συλλαβή Όλο το πρωί έψαχνα μία συλλαβή.Είναι αλήθεια πως είναι ένα τόσο μικρό πράγμα: ένα φωνήεν,ένα σύμφωνο, σχεδόν τίποτα.Αλλά … Συνεχίστε την ανάγνωση Eugénio de Andrade | Η συλλαβή (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)
Ένας δρυοκολάπτης Dedicado a J. L. Borges Όλοι εσείςΜε τα έτοιμα στόματαΚαι τις ατάραχες πνοέςΤις πανέτοιμες συλλαβέςΣτα πυροβόλα σας χείληΌλοι … Συνεχίστε την ανάγνωση Λεωνίδας Ρήγας | Τρία ποιήματα
Ο Σωτήρης Σαμπάνης, στο νέο, δέκατο τρίτο βιβλίο του, αποτυπώνει το οδυνηρό βίωμα της απώλειας με τη μορφή της ποιητικής … Συνεχίστε την ανάγνωση Σωτήρης Σαμπάνης | Δύο ποιήματα
Πατέρας και γιος Τώρα στα προάστια κι ενώ χαμήλωνε το φωςΤον πήρα στο κατόπι πάνω σε δρόμο αμμουδερόΠου κατηφόριζε λευκότερος … Συνεχίστε την ανάγνωση Stanley Kunitz | Πατέρας και γιος (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)
Έπρεπε να έχουν καθαριστεί νωρίτερα τα λούκια.Κοντά στο τέλος του Αυγούστου.Και ασφαλώς πριν τα πρωτοβρόχια του Φθινοπώρου.Αλλά η θερινή ραστώνη … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Υδρορροές
Να πεθαίνει κανείς από αγάπη Να πεθαίνει κανείς από αγάπηστο πόδι του στόματός σου να λιποθυμάστο δέρμα του χαμόγελού σου … Συνεχίστε την ανάγνωση Maria Teresa Horta | Να πεθαίνει κανείς από αγάπη (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)
το πρώτο μάθημαονομάζεται απώλειαπου σε σφραγίζειμε πυρωμένο σίδερομικρό κι ανυπεράσπιστο αν είσαι δυνατός και επιβιώσειςθα συνεχίσεις τις σπουδές σουδιαβάζοντας βιβλίαμα … Συνεχίστε την ανάγνωση Τόλης Νικηφόρου | Μαθήματα δημιουργικής γραφής
Οι υποκρίτριες λέξεις νομίζουν ότι ξεφεύγουν, μα εκείνος τις αρπάζει στο λεπτό, τις διαλύει σε συλλαβές, τόνους και γράμματα κι αμέσως τις ανασυσταίνει ως υπηρέτριες μιας … Συνεχίστε την ανάγνωση Γιώργος Δουατζής | Ανασύσταση
Μου ‘λεγες δεν αγαπάς τον χειμώναΤα παγερά σεντόνια κάλυπτες με μια φλιςέτριβες τα πέλματα στα δικά μου Βημάτιζες πέρα δώθε … Συνεχίστε την ανάγνωση Πασχάλης Κατσίκας | Δεν αγαπούσες τον χειμώνα
Οι πλάνες μουπαράγουν βεβαιότητεςΣωσίβια της βαρύτηταςγια να υπάρξω. (Από την ποιητική συλλογή «Η σκιερή πλευρά των πραγμάτων – Ποιήματα 2003-2023», … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Οι πλάνες μου
Δύο ποιήματα του αλησμόνητου, Μιχάλη Γκανά, από τη συλλογή «Γυάλινα Γιάννενα», εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1989. Αμνησία Η κάθε μέρα σαν … Συνεχίστε την ανάγνωση Μιχάλης Γκανάς | Δύο ποιήματα
Το ποίημα σε διδάσκει πώς να πέφτεις Το ποίημα σε διδάσκει πώς να πέφτειςσε διάφορα εδάφη,από τη γη που χάνεται … Συνεχίστε την ανάγνωση Luiza Neto Jorge | Το ποίημα σε διδάσκει πώς να πέφτεις (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)
Στην άλλη άκρη του σύρματοςκαθημερινά η φωνή περιμένει στη θέση της.Μίλια μακριά πάνω από ωκεάνια κύματαεκεί σταθερά στο ίδιο βεληνεκές.Αναλλοίωτη … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαίρη Φλώρου | Η Φωνή της
εκ του μη όντος πως το κορμίείναι ακόμη όρθιοτο δείχνειη σκιά τουπου μας ακολουθεί τι ειρωνείανα πηγάζει η ζωήαπό κάτι … Συνεχίστε την ανάγνωση Κώστας Τσιούφης | Δύο ποιήματα
Αν και είναι γνωστό ότι η ζωή κάνει κύκλους,νιώθω την ανάγκη να την απεικονίσω γραμμικά. Έστω λοιπόν μια ευθεία, με … Συνεχίστε την ανάγνωση Άννα Σιμιτσοπούλου | Προς ποίαν κατεύθυνση, παρακαλώ;
BookSitting 