Ενόσω είμαστε αγκαλιασμένοιξεκίνησε να πέφτει ευεργετική βροχή.Τα σκέρτσα, οι γκριμάτσες και τα λόγια σουγλιστρούν στους ταμιευτήρες.Τα χείλη αλληλοσφραγίζονται αλκαλικά.Η ένωσή … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάκης Π. Πιερράκος | Αποταμίευση
Στην Έμμα Μακριά, στo γκρίζο ομιχλώδες,αναπαύεται μία ευτυχία περασμένη,μοναχά σ’ αστέρι ονειρώδεςτο βλέμμα αγαπά και αναμένει·και όμως, σαν αστροφεγγιάη ψευδαίσθηση … Συνεχίστε την ανάγνωση Friedrich Schiller | Στην Έμμα (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)
Τώρα, στη βάρκα όπου κι αν μπεις άδεια θα φτάσειΕγώ αποβλέπω• σ’ έναν μακρύ θαλασσινό ΚεραμεικόΜε Κόρες πέτρινες και που … Συνεχίστε την ανάγνωση Οδυσσέας Ελύτης | Ακινδύνου, Ελπιδοφόρου, Ανεμποδίστου
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο. Θα … Συνεχίστε την ανάγνωση Τάσος Λειβαδίτης | Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
Με το κεφάλι σκυμμένο αποτραβήχτηκα.Ο ουρανός γέμισε γαλάζια ξέφτια.Τα στερεότυπα βάραιναν την ατμόσφαιρα.Ένας στεναγμός διαπέρασε το χώρο,έμοιαζε με σφαίρα.Σε μια … Συνεχίστε την ανάγνωση Δημήτρης Καρπέτης | Σιωπή επικρεμάμενη
Περίμενα το φως αλλά ήρθαν σβηστά αστέρια Μαυροπίνακες με περιτριγυρίζουν, μου γράφουν πως πρέπει να επιβιβαστώ σε κάποιο τρένο· η … Συνεχίστε την ανάγνωση Ολυμπία Θεοδοσίου | Δύο πεζά ποιήματα
Έζησε ήσυχα ξεχασμένος από ήλιο και βροχή ο ουρανός πήγαινε κι ερχόταν εκείνος φόραγε με ευπρέπεια το δικό του σύννεφο … Συνεχίστε την ανάγνωση Μαργαρίτα Παπαμίχου | Ο άνθρωπος λίμνη
Νέα ποιητική συλλογή του Νίκου Παπάνα από τις εκδόσεις Ιωλκός. Η τρίτη συλλογή του Νίκου Παπάνα αποτελείται από 14 σονέτα. Μερικά από αυτά … Συνεχίστε την ανάγνωση Νίκος Παπάνας | Δύο ποιήματα
Σωκράτους και Ερμού Όταν κοιτάζεις στα μάτια οι φωνές σωπαίνουνΈχω μέσα μου έναν άθεο άστεγο που τρέχει στην εκκλησίαγια να … Συνεχίστε την ανάγνωση Ανθή Θεοχάρη | Δύο ποιήματα
Φεγγαρόφωτο Όταν γεράσω δε θα με πονάΜια πλημμυρίδα, που κυλά με βιάσηΕκεί που φλέγεται η φεγγαράδα,Δεν θα ΄ναι ικανή να … Συνεχίστε την ανάγνωση Sara Teasdale | Φεγγαρόφωτο (μτφρ. Τάκης Π. Πιερράκος)
Ενός λεπτού σιγήγια τις ανθρώπινες μάζεςπου ανέβηκαν κάποτεστα τρέναμε χαραγμένο δέρμακι ύστερα χάθηκαναπό ορατέςκαι αόρατες μηχανές θανάτου. Ενός λεπτού σιγήγια … Συνεχίστε την ανάγνωση Αλεξία Καλογεροπούλου | Ενός λεπτού σιγή
Πρωινό Σεπτέμβρη Στην ομίχλη η πλάση γαληνεύει,το ονειρώδες δάση και λιβάδια κυριεύει:Σαν το πέπλο όμως πέσει,αγνός γαλάζιος ουρανόςστο βλέμμα σου … Συνεχίστε την ανάγνωση Eduard Mörike | Πρωινό Σεπτέμβρη (μτφρ. Αντώνης Κερασνούδης)
Κάθε ἄνθρωπος ποὺ εἶναι ἐλεύθεροςσήμερα καὶ πάνταγεννιέται καὶ πεθαίνει στὴν Παλαιστίνη.Κάθε Παλαιστίνη ἔχει τὴν Γάζα της,κάθε Γάζα βαπτίζεται στὸ αἷμα … Συνεχίστε την ανάγνωση Κωνσταντίνος Γεωργίου | Παλαιστίνη
Είναι καιρός που τα βράδια ανεβαίνωμια κλίμακα αγκομαχώνταςκαι μόνο στο κεφαλόσκαλο βυθίζομαιστου ύπνου το κενό.Αχάραγα πάλι, σκάω στο χειροπιαστόμε τόση … Συνεχίστε την ανάγνωση Ζωή Χατζηγεωργίου | Αληθώς σοι λέγω
τούτη ἡ ἐποχήτοῦ ἐμφυλίου σπαραγμοῦδέν εἶναι ἐποχήγιά ποίησηκι ἄλλα παρόμοια:σάν πάει κάτινάγραφεῖεἶναιὡς ἄννά γράφοντανἀπό τήν ἄλλη μεριάἀγγελτηρίων θανάτου γι’ αὐτό … Συνεχίστε την ανάγνωση Νίκος Εγγονόπουλος | Ποίηση 1948
BookSitting 