Βιβή Κοψιδά-Βρεττού | Ερωτικό

Ρόδο κόκκινο της φωτιάς
Στο στόμα σου-η νύχτα φυλαχτό
παραμονεύει
το ρόδο να ξεφυτρώνει της φωτιάς
κι εγώ γυμνή κατάσαρκα να περπατώ στ’ άρωμά του.

Ω, τα χέρια σου —δυο ουρανοί λευκά πετούμενα
στους ώμους μου λογιάζουν
τη μυστική γλώσσα τους ν’ ακουμπήσουν
Μια θάλασσα αντεστραμμένη το σώμα σου
κολυμπώ στον ασύνορο ουρανό σου –ψάρι εγώ
που το ρίγος της έτρεμε
και τ’άστρα τον ασημένιο ιδρώτα
–λέπι στο κορμί μου ανεξίτηλο- στάζουν
απ’ τα μαλλιά σου ακατάστατα δίχτυα μπλεγμένα
την πορσελάνη των ώμων σου νανουρίζουν.

Κάθε σου ανάσα γδύνει το φως
ένα τρένο τα πλευρά μου διασχίζει
σώματα λέξεων σφυρίζουν χρησμούς ακατάληπτους
-Άνοιξε τα μάτια
να δεις μέσα τους ολόγυμνο φως
Το καλοκαίρι πώς έχει κατασκηνώσει
ιπτάμενο

Τα φιλιά σου αρμέγει ώριμα ρόδια
-ή άγουρα σταφύλια μπορεί-
στα δόντια μεγαλόφωνα νεύουν…
Να, σαν αίλουροι σκαρφαλώνουν
κουρσεύουν χυμούς
και στ’απορημένα σεντόνια
μνήμες αέρινες στροβιλίζονται.

Η καρδιά σου χτύπησε άτσαλα
στο στήθος μου κατάσαρκα τώρα
ξένος πλανήτης επιτέλους την τροχιά του ανακαλύπτει
Σμίξαμε ατελείωτα
χιλιάδες είδωλα να γδύνονται- ο ένας μέσα στον άλλον-

Κι όταν ακάλεστη η αυγή…
δεν είμαστε πια σώματα
σύννεφα είμαστε σε κόκκινη κλωστή
μακρόβιου παραμυθιού
όνειρο που ιδρώνει τη θύμηση
στόμα τη φωτιά που αθωώνει.

Η πόλη επιπλέει στις «αμαρτίες» της…

«Άφες αυτή»
Το κορμί της ξεπλένει
Με σισύφεια δάχτυλα που
ξεκούμπωναν κάποτε ανελέητα τον αέρα!

---

Η Παρασκευή (Βιβή) Κοψιδά-Βρεττού είναι αριστούχος Διδάκτωρ Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, βραβευμένη ποιήτρια και συγγραφέας, μέλος του Κύκλου Ποιητών, πρόεδρος του Συνδέσμου Φιλολόγων Λευκάδας και συνεργάτιδα του BookSitting.

Φωτογραφία: Minh Nguyễn Hoàng

---