Ας σκεπάσουμε τη φυλλοβόλα ύπαρξή μας
με αισθήσεις αειθάλλουσες
και ας τη στηρίξουμε
σε αναρριχώμενες ελπίδες,
στιβαρές και ανθεκτικές.
Και καθώς περιδιαβαίνουμε σοκάκια
σε μέρες μουντές, φθινοπωρινές
να είμαστε πολύ προσεκτικοί
σαν αντικρίσουμε νομάδες από την Αραβία
με χρώμα ερημικό
να ζεσταίνουν την υγρασία της ασφάλτου.
Προπάντων μην εκούσια τσακίσουμε
τη λεπτεπίλεπτη φύση τους.
Θρηνούν για τη ζωή τους τώρα πια τα γέρικα φύλλα.
Πόσο όμορφα είναι μέσα στην απελπισία τους.
Αρχοντικά και αγέρωχα
στέκουν στην εσχάτη στιγμή,
νοτισμένη από την ανάσα του Αχέροντα.
Με ιαχές ψιθυριστές
μηνύουν στους ανθρώπους μαθήματα,
υφασμένα με χρώματα της ίριδας
και με αισθήσεις ηδoνικές και ξεπεσμένες,
σε αυτούς τους αδιάφορους διαβάτες,
που τσαλαπατούν βιαστικά την πεμπτουσία της ζωής.
Η Τερψιθέα-Ευαγγελία Μακρή είναι φιλόλογος, μεταπτυχιακή φοιτήτρια στην κλασική ειδίκευση του Τμήματος Ελληνικής Φιλολογίας του Δ.Π.Θ
Φωτογραφία: Kelly Lacy
BookSitting 