100 λέξεις για Εκείνη
(*από τον πίνακα Αρμονία στο Κόκκινο του H. Matisse)
Εκείνη έραβε, εκείνη έπλεκε, εκείνη περνούσε τις μέρες της μέσα σε τέσσερις τοίχους, σε τοίχους ντυμένους με κόκκινη ταπετσαρία γεμάτη λουλούδια και κόμπους μπλε, γεμάτη φωνές και αναμνήσεις. Μα όχι πια. Από το ίδιο ύφασμα έπλεξε και το τραπεζομάντηλο. Σήμερα πήρε να γυαλίσει το μπολ με τα φρούτα που είχε πάνω στο τραπέζι. Κάτι κίτρινα λεμόνια, κάτι κόκκινα μήλα, να ταιριάζουν με το μαντήλι και τον τοίχο. Ανέγγιχτα από καιρό. Σ’ εκείνο το τραπέζι της ήταν όλη της η ζωή. Εκείνη έραβε, εκείνη έπλεκε, εκείνη περνούσε τις μέρες της μέσα σε τέσσερις τοίχους. Γιατί ποτέ δεν την περίμενε ποτέ κανείς.
BookSitting 